300 osób na jubileuszowej małance

Pomysł zorganizowania pierwszej małanki powstał na początku lat osiemdziesiątych, ale stan wojenny przeszkadzał w jej realizacji. Po jego zniesieniu organizatorzy podjęli próbę jej organizacji. - Pamiętam jak dziś, jak zimą siedzieliśmy w niewykończonej nowej plebanii przy dwóch elektrycznych grzejnikach zadając sobie pytanie: jak gdzie, i czy w ogóle wyjdzie - wspomina Mirosław Korowaj z Bractwa Prawosławnego św. Anastazego Brzeskiego. Mirosława Osipowicz i Joanna Szczur (dziś Nazaruk) zarezerwowały wtedy Zajazd u Radziwiłła. Przygotowania były trudne. Korowaj przypomina, że były to czasy bez telefonów komórkowych, internetu, faksów. Chcąc dodzwonić się do Białej z Warszawy musiał przy Dworcu Wileńskim stać 30 minut w kolejce do budki telefonicznej. Po trzy bilety przez kilka lat trzeba było oddawać do urzędu wojewódzkiego lub milicji. Korowaj numerował je osobiście. Nikt na te numery nie przychodził, choć organizatorzy wiedzieli, że inwigilacja była. Na pierwszej małance pojawiło się 186 osób. W jednym z czasopism ukraińskim pojawił się artykuł o zabawie, w którym pierwsze zdanie brzmiało „czy malanka może buty istorycznoj podijeju”. - Stwierdzamy po 25 latach - małanka jest faktem historycznym - cieszy się organizator.
Zabawie patronuje Święta Melania, żyjąca na przełomie III i IV w. Impreza obchodzona jest zgodnie z datą ostatniego dnia roku według kalendarza juliańskiego. Oprócz Sylwestra imieniny tego dnia obchodzi Melania. To imię jest bardziej popularne w kręgu wpływów kościoła prawosławnego. Potocznie mówi się Małanka, stąd nazwa imprezy.