Uciekła spod noża, groziła jej amputacja

Historię pani Bożeny nasi Czytelnicy poznali w lipcu. Kobieta była już po drugiej operacji. Jej kłopoty zaczęły się jednak wcześniej. Pani Bożena pracowała we Włoszech. Sprzątała domy. Podupadła jednak na zdrowiu. Bolały ją stopy. Zdecydowała się na operację. Z zapewnień lekarza wynikało, że pacjentka po trzech miesiącach zapomni o zabiegu. Dostała skierowanie na operację do szpitala w Puławach. Do stopy kobiety włożono 5 drutów. Na początku września zdjęto pacjentce szwy, a kilka dni później gips. Na wizyty kontrolne pacjentka mogła przychodzić w Łukowie, bo chirurg, który ją operował, przyjmował pacjentów również tutaj. Pierwszy drut lekarz wyjął w październiku. Kolejne wyjmował sukcesywnie do listopada. Wszystko poszło sprawnie i szybko. Jak twierdzi pani Bożena, usunięto 4 druty. W stopie pozostał jeszcze jeden. Chirurg był jednak zdania, że usunął wszystkie. Mylił się. Okazało się, że pacjentka miała rację.

Szwy na palcach zabliźniały się. Przy dużym palcu, gdzie pozostawiono pęknięty drut, uwierający pacjentkę, rana goiła się gorzej. W grudniu kobieta ciągle nie mogła włożyć buta. Od męża brała klapki, żeby móc wyjść z domu. W lutym pacjentka zgłosiła się do lekarza rodzinnego z bólem nogi. W kwietniu noga ponownie rozbolała. Kule wróciły do łask. Ból był niemiłosierny. Pani Bożena zdecydowała się na prześwietlenie. Zdjęcie potwierdziło jej obawy. W stopie zalegał złamany drut. Pacjentka zadzwoniła na oddział do puławskiego szpitala, żeby skontaktować się z doktorem prowadzącym. Lekarz polecił, żeby na wyjęcie druta zgłosiła się do przychodni w Łukowie. Do zabiegu miało dojść dopiero we wtorek po weekendzie majowym. Pacjentka miała się zgłosić do innego chirurga, ponieważ lekarz, który ją prowadził, już nie przyjmował w Łukowie. W tym dniu przychodnia miała być nieczynna. Ostatecznie okazałą się potrzebna kolejna nieprzyjemna wizyta w Puławach. Chirurdzy usunęli drut. Całe zamieszanie stało się przyczyną dodatkowego bólu i cierpienia, a przede wszystkim strachu przed inwalidztwem.

Wydawało się, że kłopoty pani Bożeny na tym się skończą. Niestety, okazało się inaczej. Pojawił się kolejny problem. Rana pooperacyjna nie chciała się zagoić. Miesiąc po zabiegu rana, jak mówi pani Bożena, "po prostu się rozłaziła". Ze skuteczną pomocą przyszedł doktor Jarosław Krasuski, ordynator oddziału Chirurgii Ogólnej i Urazowej szpitala św. Tadeusza w Łukowie. - Dopiero on oczyścił mi ranę i podał leki przyśpieszające gojenie - podkreśla pacjentka. Leczenie zakończyło się dopiero w sierpniu. Miesiące z chorą stopa, potem kłopoty z gojeniem się rany spowodowały, że pani Bożena utraciła pracę we Włoszech. Teraz kobieta rozważa wystąpienia na drogę sądową przeciw lekarzom z Puław. Oczekuje odszkodowania za utracone zdrowie i straty materialne. Kiedy chorowała, nie mogła pracować.