"Trzepak" Tomka Młynarczyka

Zabawa dzieci w cyrk na podwórku osiedlowym była spontaniczna? Nie było w niej nawet odrobiny aranżacji?

Nie, dokładnie tak było. Byłem przede wszystkim szczęśliwy, że się nie spóźniłem. Zabawa dopiero zaczęła się rozkręcać. Główną inicjatorką była sąsiadka Martynka Rybak, która wpadła na ten pomysł. Pretekstem była wizyta cyrku. Nie trzeba było długo czekać, żeby dzieci to podchwyciły. Miejsce i specyfika tego środowiska sprawiły, że dzieci świetnie się ze sobą bawiły, wspaniale kontaktowały i współdziałały. I to jest piękne! To była zupełnie spontaniczna zabawa, którą wszyscy podchwycili, którą się zachwycili i zaczęli się bawić.

Czym ta spontaniczna sesja różniła się od tradycyjnej, przemyślanej i wyreżyserowanej?

Z punktu widzenia fotografa ta sesja była bardzo trudna. Nie mogłem założyć, co wydarzy się dalej. Tak dużo się działo i na "scenie" i w "kuluarach". Nie mogłem być w kilku miejscach jednocześnie. Biegałem jak kot z pęcherzem, nie wiedziałem gdzie warto zostać, czy warto poczekać. Dzieci ciągle wymyślały coś nowego. Nie było to łatwe. Miałem ten komfort, że dzieci mnie znają i ja je znam, więc one w pewien sposób mnie nie widziały. Na wstępie powiedziałem im "mnie tu nie ma", "róbcie swoje" i one po prostu nie zwracały na mnie uwagi, a ja starałem się im nie przeszkadzać. Myślę, że to nawet widać na zdjęciach.

Jakie jest Twoje marzenie jako fotografa?

Być zaskakiwanym. Najbardziej spektakularne i najciekawsze rzeczy dzieją się zupełnie spontanicznie, w najmniej oczekiwanym momencie. Jeżeli uda się to uchwycić i pokazać, to myślę, że to już jest duży sukces.



Rozmawiała

Katarzyna Matczuk


Galerię zdjęć z otwarcia wystawy można obejrzeć na stronie www.e-wspolnota.com